Program

Od przewodniczącegoWstęp: Ogólny stan Państwa PolskiegoRozdział I: SILNE PAŃSTWO - Ustrój i władzaRozdział II: SPRAWA POLSKA - Polityka zagranicznaRozdział III: KRAJ LUDZI PRACY – Gospodarka narodowaRozdział IV: SPRAWIEDLIWOŚĆ SPOŁECZNA - Polityka socjalnaRozdział V: ARMIA Z NARODEM – NARÓD Z ARMIĄ – Obronność krajuRozdział VI: SZLACHETNE ZDROWIE - Służba zdrowiaRozdział VII: TAKIE BĘDĄ RZECZYPOSPOLITE… - Edukacja publicznaRozdział VIII: SKUTECZNE PRAWO - SądownictwoRozdział IX: SZACUNEK DLA SENIORÓW - System rent i emeryturRozdział X: CZYSTE POWIETRZE - Ochrona środowiskaRozdział XI: NASZA CODZIENNA POLSKOŚĆ – Kultura i historiaRozdział XII: CO NAM DA ZMIANA? – Podsumowanie i prognoza budżetowa

Od Przewodniczącego

 

Drodzy Rodacy! Niniejszym, po wielomiesięcznej pracy ludzi ZMIANY nad programem społeczno-gospodarczym, z poczuciem dumy oddajemy w Wasze ręce całość programu naszego ruchu. Jako zwolennicy przejrzystości działalności publicznej uważamy, że posiadanie programu społeczno-gospodarczego jest warunkiem sine qua non poważnego podejścia do wyborców.

Co więcej, program ZMIANY różni się zasadniczo od „programów” większości partii w naszym kraju. Oprócz standardowego „czego chcemy”, zawiera w sobie konkretne rozwiązania oraz prognozy i szacunki budżetowe. Śmiało można więc stwierdzić, że jesteśmy już dziś gotowi do sprawowania rządów w Polsce. Niniejszy dokument pragniemy rozpowszechniać tak szeroko, jak tylko się będzie dało. Także po to, by obywatele w każdej chwili mogli rozliczać nas ze skuteczności podejmowanych działań.

Nie jest jednak tak, że ZMIANA skupia się tylko na tym, co tu i teraz. Priorytetami dla nas są: zapewnienie bezpieczeństwa Polsce i Polakom, odzyskanie własności narodowej z rąk niezainteresowanego naszym rozwojem światowego kapitału oraz zapewnienie wszystkim pracy i uczciwej za nią zapłaty. Jak te ogólniki wyglądać będą w praktyce? Przekonacie się państwo na następnych stronach Programu Społeczno-Gospodarczego.

Na koniec chcę złożyć serdeczne podziękowania tym, którzy byli najbardziej zaangażowani w powstawanie tego dokumentu tj.: Beacie Wojtarowicz, Ewelinie Sobotko, Łukaszowi Gajewskiemu, Januszowi Niedźwieckiemu, Kornelowi Sawińskiemu, dr inż. Bogusławowi Wiśniewskiemu, dr Adamowi Dankowi, Michałowi Prokopowiczowi, Konradowi Rękasowi, Tomaszowi Jankowskiemu, Michałowi Radzikowskiemu i wielu, wielu innym.

Przewodniczący ZMIANY

podpis

Dr Mateusz Piskorski

thumbnail of Zmiana – PROGRAM www

ściągnij w formacie pdf

Ogólny stan Państwa Polskiego

 

Obszary na jakich skupia się program ZMIANY zostały wyznaczone wg tego, co naszym zdaniem jest przyczyną pełzającego upadku państwowości polskiej i względnego obniżania standardu życia Polaków.

Przede wszystkim, poczynając od pierwszego, system polityczny Rzeczypospolitej uniemożliwia skuteczne rządzenie, a z drugiej strony wspiera monopolizację i kartelizację władzy, co powoduje powstanie „klasy politycznej”, a więc grupy interesu żyjącej poza społeczeństwem, nie mającej pojęcia o jego potrzebach i problemach.

Miejsce naszego kraju na mapie Europy i świata od przeszło 20 lat jest jakby zupełnie pomijane w analizach „polityków”, którzy uzależniają nas ekonomicznie od wielkich krajów Unii Europejskiej, w tym zwłaszcza Niemiec i politycznie od Stanów Zjednoczonych Ameryki. Polska jest postrzegana jako pas transmisyjny interesów Waszyngtonu, gotowa do popełnienia każdej głupoty na życzenie Wujka Sama.

Niemal 40 milionów Polaków zostało ofiarami oszustwa konstytucyjnego, które deklaruje „urzeczywistnianie zasady sprawiedliwości społecznej” czy „społeczną gospodarkę rynkową”, a w praktyce realizuje pogłębianie różnic ekonomicznych między Polakami oraz neoliberalne rozwiązania pozbawiające państwo, a co za tym idzie społeczeństwo, środków kontroli nad gospodarką narodową. Prywatyzacja okazała się jedynie dekonstrukcją i deindustrializacją Polski.

Nieskutecznie zabezpieczenia socjalne są marną rekompensatą za wysokie bezrobocie i likwidację wielu gałęzi gospodarki tak potrzebnych dla zapewnienia krajowi rozwoju, a obywatelom czerpanie z niego wymiernych korzyści.

Przynależność Polski do NATO i uzależnianie nas od produkcji zbrojeniowej innych krajów (zwłaszcza USA) prowadzi do kompletnego rozbrojenia polskiej armii i tzw. specjalizacji, która skazuje nas na wyroki możnych tego świata.

W państwowych szpitalach na co dzień spotykamy się z absurdami w rodzaju „limitów leczenia” czy też długimi kolejkami prowadzącymi nas nigdzie indziej niż do… grobu. Urynkowienie służby zdrowia stoi w sprzeczności z fundamentalną, wydawałoby się, zasadą nowoczesnego państwa, jaką jest zapewnienie każdemu obywatelowi opieki zdrowotnej.

Destrukcja szkolnictwa zawodowego oraz wysyp prywatnych szkół wyższych doprowadzają z jednej strony do obniżenia rangi wykształcenia, a z drugiej wypychają Polaków poza granice kraju do wykonywania prac, których autochtoni i tak wykonywać nie chcą. Mimo, iż Polacy są jednym z najlepiej wykształconych narodów w Europie, polskie władze nie interesują się losem młodych naukowców, co przecież mogłoby rozwinąć nasz poziom zaawansowania technologicznego i w konsekwencji opłacić się nam wszystkim.

System emerytalny to natomiast żerowisko powszechnej kradzieży na ludziach pracy, których oszczędności wyprowadzane są za granicę. Pierwsze ofiary Otwartych Funduszy Emerytalnych już dziś dowiadują się, że zamiast „wakacji pod palmą” czeka je dylemat w postaci decyzji czy środki wydać na leki czy utrzymanie. Wydłużenie wieku emerytalnego przez rząd PO-PSL oraz złamanie obietnicy wycofania się z tej reformy przez PiS, to skazanie Polaków na pracę do śmierci i kolejna próba ratowania kieszeni spekulacyjnego kapitału.

Nie istnieje również polityka ochrony środowiska, bo państwo nie posiada odpowiednich instrumentów mogących zabezpieczyć Ojczyznę dla przyszłych pokoleń. W wielu przypadkach tzw. zielona polityka, to tylko efekt lobbingu firm produkujących sprzęt konieczny do wytwarzania alternatywnych źródeł energii oraz próba ograniczenia polskiego przemysłu wydobywczego.

Właśnie w takim stanie zastaliśmy Rzeczpospolitą i dlatego postanowiliśmy walczyć o ZMIANĘ.

Rozdział I 

SILNE PAŃSTWO

Ustrój i władza

 

Jednym z największych problemów ze sprawowaniem w Polsce władzy jest tzw. spychologia ugruntowana głęboko w Konstytucji RP. Uprawnienia Prezydenta RP są stosunkowo niskie mimo silnego mandatu społecznego do wykonywania funkcji, pochodzącego przecież z bezpośrednich wyborów. Tenże Prezydent RP ma jednak prawo do wetowania ustaw większości parlamentarnej (mającej identyczny mandat), może także w znaczący sposób wpływać na kreowanie polityki zagranicznej, którą Rząd RP musi prowadzić w porozumieniu z jego kancelarią. Z drugiej strony sejm został obłożony 5% progiem wyborczym, przez co znacząca jest liczba wyborców pozostających bez własnej reprezentacji parlamentarnej. Istnienie senatu jako izby wyższej stało się tylko kolejną blokadą i utrudnieniem w sprawowaniu władzy. ZMIANA uważa, że obecny system sprzyja monopolizacji sceny politycznej przez największych graczy, co wcale nie pomaga w prowadzeniu skutecznych rządów. Demokratyzacja parlamentu musi iść w parze z wprowadzeniem mechanizmów zabezpieczających skuteczność władzy oraz jednoznaczną jej odpowiedzialność. Dlatego w tej sprawie ZMIANA postuluje:

  • ograniczenie funkcji Prezydenta RP do roli reprezentatywnej i jego wybieralność przez zwykłą większość sejmową
  • likwidację senatu
  • likwidację 5% progu wyborczego w wyborach do Sejmu RP oraz obliczanie głosów metodą Saint-Lague’a celem większego odzwierciedlenia głosu wyborców
  • ograniczenie o 50% dotacji dla partii politycznych oraz likwidacja progu uprawniającego partie do jej pobierania, pełna jawność raportów nt. temat
  • obligatoryjność referendum w wypadku zebrania 500 tysięcy podpisów pod wnioskiem, uznanie referendum za wiążące w wypadku frekwencji wynoszącej 2/3 z ostatnich wyborów parlamentarnych
  • wprowadzenie kadencyjności (maksimum dwie) na wszystkich szczeblach władzy od samorządowej po centralną
  • obniżenie pensji posła do średniej krajowej, ograniczenie immunitetu poselskiego (np. w kwestii wykroczeń drogowych)
  • ograniczenie okresu rozpatrzenia projektu ustawy do 3 miesięcy

Reforma administracyjna i jej następstwa mające miejsce w latach III Rzeczypospolitej spowodowały upadek wielu mniejszych centrów gospodarczych w naszym kraju. Różnice w dochodach w różnych polskich miastach oraz istnienie wysp biedy i bezrobocia znacząco utrudnia prowadzenie polityki zrównoważonego rozwoju. Osoby z mniejszych ośrodków są coraz częściej wykluczane z powodu nieistnienia możliwości realizacji swoich interesów w urzędach powiatowych. Wielkie województwa powodują jedynie koncentrację środków w dużych miastach. Poziom zatrudnienia w administracji samorządowej ulega degradacji, coraz częściej występuje w nich praca na pozakodeksowych umowach. Z drugiej strony ogromne środki marnowane są poprzez podwojenie liczby urzędów, a więc istnienie ośrodków władzy centralnej obok samorządowej. ZMIANA postuluje więc:

  • reformę administracyjną, powrót do podziału na 49 województw z lat 1975-1998 celem decentralizacji środków budżetowych przeznaczonych na rozwój regionów
  • likwidację powiatów i rozdzielenie ich kompetencji na gminy i województwa celem ograniczenia biurokracji i ułatwienia dostępu obywatela do urzędów
  • likwidację instytucji wojewodów i urzędów wojewódzkich oraz przeniesienie ich kompetencji na władze samorządowe celem wyraźnego podziału między władzą centralną, a lokalną
  • zakaz zatrudniania na pozakodeksowe umowy w urzędach państwowych i samorządowych
  • walkę z nepotyzmem, jasne i przejrzyste zasady konkursów na stanowiska w urzędach
  • rozwój poczucia przynależności narodowej poprzez zakorzenienie w strukturze lokalnej jako sprzeciw wobec neoliberalnego wyzwania globalizacji

Rozdział II

SPRAWA POLSKA

Polityka zagraniczna

 

Kotwicami obecnej polskiej polityki zagranicznej są przynależność do NATO i Unii Europejskiej. Ta pierwsza instytucja zdążyła już uwikłać nas w wojnę w Afganistanie, a pośrednio (jako element uzależnienia od USA) w wojnę w Iraku oraz „modernizację” polskiej armii polegającą na zakupie przestarzałego i drogiego sprzętu za oceanem. Geopolityka NATO tworzy z Polski najdalej wysunięty na wschodzie Europy punkt wymierzony w mocarstwo atomowe, jakim jest Federacja Rosyjska. Nawet najwyżej postawieni dowódcy wojskowi stwierdzają, iż Polska nie jest przewidziana, jako terytorium zdolne do obrony w wypadku wybuchu wojny. Zachodzi więc wątpliwość co do obronności kraju w związku z przynależnością do tego kosztownego i agresywnego sojuszu. ZMIANA chce oprzeć bezpieczeństwo kraju o dobre stosunki i wzajemne poszanowanie przede wszystkim z sąsiadami Polski. Pragniemy stać na straży suwerenności kraju oraz realizacji zadań stojących przed Polską. Nie możemy być obojętni na obniżające się notowania naszego państwa wśród krajów trzeciego świata, jako że stoi to w sprzeczności z naszym interesem narodowym. Unię Europejską postrzegamy jako konstrukt mający zapewnić korzyści wszystkim państwom członkowskim, a nie przedłużenie interesów globalnego hegemona zza oceanu na kontynent europejski i dyktaturę Komisji Europejskiej nad obszarem Europy Wschodniej. Jesteśmy za Europą Ojczyzn, a więc za brakiem ingerencji ośrodków władzy UE w wewnętrzne ustawodawstwo krajów członkowskich, dotyczące sfer kulturowych. Za priorytet integracji europejskiej uznajemy za to wyrównywanie szans, zarobków i poziomu życia w krajach kontynentu. Polska ze względu na swoje położenie geograficzne może być krajem tranzytowym, pomostem łączącym wschód z zachodem, a to wymusza postawę przychylną dla rozbudowy dobrosąsiedzkich stosunków z większymi i mniejszymi podmiotami w regionie. Grupa Wyszehradzka daje Polsce możliwość bycia liderem regionu, ale jest to możliwe tylko wtedy, gdy Rzeczpospolita uwzględniać będzie żywotne interesy krajów członkowskich oraz postępować wobec nich lojalnie. Nie możemy dłużej pozwalać na wykorzystywane polskiej dyplomacji do wspierania sponsorowanych przez wielki kapitał przewrotów politycznych. Będąc głęboko przekonanymi o naszym słowiańskim dziedzictwie narodowym, sprzeciwiamy się uleganiu naciskom Brukseli, Berlina i Waszyngtonu w obszarze uniemożliwiania rozwoju współpracy z innymi krajami Słowiańszczyzny. Sankcje wymierzone w Rosję za każdym razem odbijają się źle na kondycji polskiej gospodarki, zwłaszcza polskiego eksportu, który i tak w latach III RP został ograniczony do minimum. Dlatego ZMIANA celem jasnego określenia miejsca Polski w świecie postuluje:

  • wyjście Polski ze struktur NATO i zaangażowanie się w budowę Europejskiego Systemu Bezpieczeństwa od Władywostoku po Lizbonę poczynając od rekonstrukcji współpracy z krajami Grupy Wyszehradzkiej
  • sprzeciw wobec traktatu o wolnym handlu między Unią Europejską, a USA (TTIP) oraz otwarcie Polski i regionu na współpracę gospodarczą z krajami BRICS
  • poparcie dla koncepcji Europy Socjalnej oraz Europy Ojczyzn, tak dla integracji społeczno-ekonomicznej, nie dla dyktatu kulturowego Brukseli
  • renegocjację Traktatu Akcesyjnego Polski z UE oraz odejście od szkodliwych zapisów Traktatu Lizbońskiego z zastosowaniem instytucji opt-outu
  • działanie na rzecz wprowadzenia na terytorium UE podatku Tobina (od transakcji bankowych)
  • referendum ws. wyjścia Polski z UE w wypadku niespełnienia polskich postulatów
  • bezwzględny zakaz stacjonowania obcych armii i instalacji wojskowych na terenie Rzeczypospolitej
  • zasadę wzajemności w stosunkach z innymi krajami (np. wprowadzenie wiz dla obywateli Stanów Zjednoczonych, gdyby taka polityka utrzymywała się w drugą stronę)
  • odejście od dolara amerykańskiego w rozliczeniach z innymi krajami na podstawie bilateralnych umów z nimi zawieranych
  • wycofanie się z agresywnej polityki wobec sąsiadów (koniec ze wsparciem puczystów w Kijowie czy finansowaniem propagandowego Biełsatu)
  • poszerzenie Rady Bezpieczeństwa ONZ o kraje trzeciego świata
  • poparcie dla procesów pokojowych na Bliskim Wschodzie, uznanie niepodległości Palestyny w granicach z roku 1967, odbudowa stosunków RP z tymi państwami
  • poparcie dla odzyskania kontroli Republiki Serbii nad Kosowem
  • wprowadzenie barterowych wymian handlowych celem zmniejszenia ujemnego bilansu handlowego RP zwłaszcza z Federacją Rosyjską i krajami Zatoki Perskiej
  • wzmocnienie przedstawicielstw dyplomatycznych o sekcje handlowo –gospodarcze
  • renegocjacja relacji państwa ze wszystkimi związkami wyznaniowymi

Rozdział III

KRAJ LUDZI PRACY

Gospodarka narodowa

 

III RP to historia błędów i/lub celowych kroków mających obliczonych na zdławienie polskiej gospodarki. Balcerowicz tak naprawdę nigdy nie odszedł. Ekonomia narodowa została schłodzona tak bardzo, że dziś jest po prostu oblodzona. Sprzedaliśmy za bezcen wypracowywany przez powojenne pokolenia majątek narodowy pozbawiając się nawet możliwości kreowania własnej polityki pieniężnej. Bankowość w Polsce jest głównie prywatna i zagraniczna. Szumnie zapowiadania restrukturyzacja państwowych przedsiębiorstw okazała się ich likwidacją. Polska stała się krajem, który niemal pozbawił się wysoko przetworzonej produkcji na której to buduje się rozwój gospodarczy. Bez przerwy bombardowani jesteśmy danymi o wzroście gospodarczym, o przyroście PKB – nic z tego, że przeciętny polski obywatel w ogóle nie odczuwa tych wskaźników na swoim poziomie życia. „Rekompensaty” w postaci zasiłków i możliwości wyjazdu na zachód są kpiną z pokoleń polskich pracowników, którzy zostali ogołoceni ze wszystkiego, co wypracowali, zgodnie z zaleceniami Banku Światowego, Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Ambasady Stanów Zjednoczonych w Polsce. Kodeks Pracy, cokolwiek by nie zawierał, w istocie nie funkcjonuje, jako że coraz powszechniejsze są umowy o dzieło czy umowy zlecenie, które dodatkowo rugują przyszłych seniorów z dostępu do emerytur.
Na tym wszystkim korzysta jedynie wielki kapitał, który ze stosunkowo dobrze wykształconego społeczeństwa uczynił sobie dojną krowę i tanią siłę roboczą, potulną i grzeczną, bo dyscyplinowaną przez wysokie bezrobocie. Walka o godne warunki pracy i płacy stała się nieskuteczna, ponieważ na każde miejsce zarobkowania oczekuje rzesza ludzi zarejestrowanych w Urzędach Pracy. Państwo polskie za nic ma własne zobowiązania co do prowadzenia polityki pełnego zatrudnienia. Rodzima przedsiębiorczość jest albo tłumiona przez interesy zagranicznego kapitału, albo bywa fikcją, kiedy w coraz większej liczbie firm zmusza się ludzi do przechodzenia na tzw. samozatrudnienie. Ci, którzy zatrudnieni już są, nie mają absolutnie żadnych warunków do walki o swoje podstawowe prawa, państwo odwróciło się do nich plecami, a poszczególne rządy posłusznie wykonują zalecenia neoliberalnych krzykaczy. Bez naruszenia status quo, bez przywrócenia prymatu pracy nad kapitałem i jałmużną, bez odzyskania kontroli nad własną walutą, nad szeregiem sektorów narodowej gospodarki – stajemy się bezwolną masą szarych ludzi walczących między sobą o możliwość przetrwania. Polacy żyją ułudą dobrobytu oferowaną im ochoczo przez finansjerę w postaci kredytów, często noszących znamiona lichwy. Etos pracy na rzecz dobra wspólnego upadł w warunkach, gdy transakcja międzybankowa ma większe znaczenie, niż godziny spędzone w fabryce.
ZMIANA nie ma zamiaru postępować wg zaleceń rekinów kapitalizmu, dlatego proponujemy:

  • wprowadzenie w konstytucji czwartej formy własności: „narodowej”, a więc niezbywalnej przez państwo, dany podmiot będzie mógł status „własności narodowej” tylko nabyć, nigdy w drugą stronę
  • utworzenie FUNDUSZU WŁASNOŚCI NARODOWEJ o wysokości 10 mld rocznie przeznaczonego na długotrwały proces nacjonalizacji własności w strategicznych obszarach gospodarki narodowej takich jak: bankowość, przemysł wydobywczy, energetyka (w tych obszarach co najmniej 70% rynku), transport publiczny, budownictwo mieszkaniowe, przemysł zbrojeniowy, farmaceutyka, łączność (państwo powinno dysponować przynajmniej jedną siecią pokrywającą cały kraj)
  • powołanie Komisji Sejmowej ds. prywatyzacji po 1989 roku, której celem będzie sprawdzenie zgodności umów z prawem oraz wywiązanie się nabywców z zobowiązań, w wypadku wykrycia naruszeń dany podmiot przejdzie bez odszkodowania na własność państwa, a komisja skieruje wniosek do sądu o zadośćuczynienie ze strony dotychczasowego nieuczciwego właściciela
  • powołanie Komisji Sejmowej ds. zadłużenia Polski, która przeprowadzi audyt zadłużenia zagranicznego państwa, w wypadku wykazania niegospodarności lub złej woli w zawieranych umowach dług zostanie uznany za nielegalny, a winni pociągnięci do odpowiedzialności karnej
  • długoterminowe rozłożenie długów wobec Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Banku Światowego oraz wystąpienie Polski z tych instytucji
  • rozpoczęcie współpracy w powyższych obszarach z instytucjami finansowymi krajów BRICS takimi jak: New Bank of Development czy Asia Infrastructure Investment Bank
  • utworzenie FUNDUSZU REINDUSTRIALIZACJI o wysokości 10 mld rocznie przeznaczonego na długotrwały proces reindustrializacji kraju w wyznaczonych przez ekspertów obszarach gospodarki narodowej
  • prawne i praktyczne równouprawnienie trzech form własności: prywatnej, spółdzielczej i państwowej
  • planowanie rozwoju przedsiębiorstw sektora publicznego w wymiarze 5-letnim przy współpracy ze związkami zawodowymi
  • wprowadzenie udziałów dla pracowników po trzech latach pracy w firmie państwowej, udziały te są niezbywalne przez okres pracy w przedsiębiorstwie
  • utworzenie samorządów pracowniczych przy państwowych zakładach, samorządy powinny mieć obligatoryjne miejsce w zarządach firm i spółek
  • zwiększenie przejrzystości i społecznej kontroli nad systemem zatrudniania na stanowiska kierownicze w firmach państwowych
  • uchwalenie kominów płacowych w przedsiębiorstwach państwowych obliczanych od wielokrotności najniższej płacy w zakładzie
  • aktywna kreacja polityki monetarnej przez instytucje państwowe (koncepcja pieniądza suwerennego)
  • sprzeciw wobec przyjęcia waluty Euro w Polsce
  • zakaz zadłużania budżetu państwa w prywatnych bankach
  • wprowadzenie ścisłej listy inwestycji, na które można zadłużać budżety lokalne
  • walka z kreacją pieniądza przez prywatne instytucje poprzez uzależnienie możliwości kredytowych banków od posiadanych aktywów
  • ustalenie płacy minimalnej na poziomie 60% średniej krajowej z coroczną rewaloryzacją
  • uchwalenie minimalnej płacy godzinowej na poziomie 16 zł brutto
  • wydłużenie do trzech miesięcy okresu wypowiedzenia umowy o pracę
  • ograniczenie stosowania umów pozakodeksowych do trzech miesięcy w roku (w wypadku nieposiadania w tym samym czasie umowy o pracę)
  • zwiększenie kar za nielegalne zatrudnienie (5-krotność płacy minimalnej od każdego miesiąca) oraz za niewypłacenie pensji na czas (5-krotność jej miesięcznej wysokości)
  • uchwalenie 4-letniego PAŃSTWOWEGO PROGRAMU ZATRUDNIENIA w którym państwo przez 4 lata zwraca pracodawcom koszty na poziomie 80% w pierwszym roku, 60% w drugim, 40% w trzecim i 20% w czwartym pod warunkiem zatrudnienia pracownika na umowę o pracę i na cały okres programu, w wypadku zerwania umowy pracodawca zobowiązany jest zwrócić państwu całą kwotę subwencji
  • wyposażenie Państwowej Inspekcji Pracy w instrumenty uniezależniające ją od podmiotów zewnętrznych (brak obowiązku informowania o inspekcji, telefon zaufania dla pracowników bez konieczności wylegitymowania)
  • przebudowa systemu podatkowego pod kątem likwidacji ulg i urealnienia dochodów państwa, połączenie dochodów kapitałowych z dochodami z pracy i transferów kapitału oraz ich wspólne opodatkowanie
  • uchwalenie TARCZY ANTYPODATKOWEJ, a więc kwoty wolnej od podatku w wysokości dwunastokrotności płacy minimalnej (do 30  000 zł rocznie)
  • rekonstrukcja podatku dochodowego wg progów: od 30  000 (zł) do 50 000 rocznie (20%) od 50 001 – 70 000 (25%) od 70 001 do 100 000 (30%) od 100 001 do 300 000 (40%) pow. 300 000 rocznie (50%) z coroczną indeksacją wg wzrostu płacy minimalnej
  • wprowadzenie jednomiesięcznych wakacji podatkowych dla osób samozatrudnionych
  • ulga podatkowa na lekarstwa wydawane na receptę
  • urealnienie składki na ZUS, likwidacja progu dochodu, powyżej którego wysokość składki nie rośnie
  • abolicja dla osób pracujących bez umowy w zamian za ujawnienie danych pracodawcy zatrudniającego w ten sposób
  • zniesienie przywilejów podatkowych dla instytucji nienoszących znamion instytucji pożytku publicznego
  • likwidacja podatku dochodowego od osób prawnych (CIT)
  • wprowadzenie jednolitego podatku obrotowego na poziomie do 2,5% w zależności od potrzeb budżetowych
  • likwidacja ulg podatkowych dla zagranicznych sieci handlowych i sklepów wielkopowierzchniowych
  • renegocjacja umów o unikaniu podwójnego opodatkowania i zwiększenie kar za proceder omijający mechanizm
  • reforma podatku VAT w kierunku ograniczenia kosztów podstawowych dóbr i usług
  • uzależnienie cen paliw na stacjach benzynowych od aktualnej ceny nabywczej
  • zmiana funkcjonowania kontroli skarbowej, która zamiast koncentrować się na kontroli małych podatników, będzie więcej uwagi poświęcać zwalczaniu międzynarodowej przestępczości podatkowej i kontroli korporacji
  • możliwość zastosowania podatku solidarnościowego od osób fizycznych naliczanego od niezagospodarowanych oszczędności od 500  000 zł
  • wprowadzenie podatku wyjścia dla firm przenoszących swoją działalność poza teren Rzeczypospolitej
  • zabezpieczenie warunków dla rozwoju drobnego handlu i ich wzajemnej współpracy poprzez ulgi dla kooperatyw
  • obowiązek posiadania „półki produktów lokalnych” w supermarketach
  • uchwalenie zasady o możliwości wzięcia udziału w przetargach publicznych tylko firm stosujących zatrudnienie na umowy kodeksowe
  • walka z biurokracją w przedsiębiorstwach poprzez uproszczenie rozliczeń
  • uchwalenie państwowego wzoru umów kredytowych (wszelkie niestandardowe zapisy w umowach powinny być oznaczone)
  • nadanie wnioskom pokontrolnym NIK rygorów natychmiastowej wykonalności
  • likwidacja toksycznych instrumentów finansowych (piramidy finansowe, firmy lichwiarskie)
  • zakaz stosowania „podwójnej hipoteki” oraz dążenie do zrównania poziomu ryzyka inwestycji banku z klientem
  • prawo do obecności delegacji pracowniczych w zarządach dużych i średnich firm
  • realizacja prawa do sporu zbiorowego
  • zakaz zwolnień grupowych w przedsiębiorstwach wykazujących zyski
  • sprzeciw wobec podziału zawodów na męskie i żeńskie
  • równa płaca dla kobiet będących na tym samym stanowisku co mężczyźni i wykonujących podobne do nich obowiązki
  • przeznaczenie 2% przychodu z reklam w mediach na finansowanie Mecenatu Państwowego nad kulturą
  • radykalne uproszczenie i jednoznaczne interpretacje prawa podatkowego oraz prawo do błędu dla podatnika jeśli ministerstwo nie wydało interpretacji przepisu w okresie 30 dni
  • ograniczenie możliwości transferowania kapitału poza granice kraju
  • powrót do systemu kontraktacji w rolnictwie oraz uzależnienie rozliczenia w KRUS od 75% dochodów osiąganych z rolnictwa
  • przyjęcie nadrzędnej zasady ochrony własnego rynku oraz produkcji rolnej do renegocjacji i zawieszenia WPR włącznie we wszystkich przypadkach nieuczciwej konkurencji ze strony producentów i przetwórców zewnętrznych;
  • likwidacja wszystkich agencji państwowych funkcjonujących w rolnictwie i utworzenie jednej Agencji Rolnej
  • reforma Izb Rolniczych celem nadania im charakteru prawdziwie powszechnego organu samorządowego, przy przekazaniu części uprawnień płatniczych w zakresie dopłat
  • preferencje finansowe i podatkowe dla spółdzielni rolnych
  • preferencje finansowe i podatkowe dla producentów ekologicznej żywności
  • zrównanie dopłat obszarowych dla rolników w całej Unii Europejskiej
  • w ramach FUNDUSZU REINDUSTRIALIZACJI poświęcenie szczególnej uwagi odtworzeniu przetwórstwa rolno-spożywczego
  • zakaz produkcji i importu żywności oraz komponentów wyłącznych dla żywności genetycznie modyfikowanej
  • zakaz sprzedaży ziemi obcokrajowcom

Rozdział IV

SPRAWIEDLIWOŚĆ SPOŁECZNA

Polityka socjalna

 

Postępujące nierówności społeczne i brak zabezpieczeń socjalnych to kolejny przykład, kiedy państwo polskie nie wywiązuje się ze swoich własnych, konstytucyjnych zobowiązań. Tak bliskie każdemu sercu poczucie bezpieczeństwa, to dziś puste, wyświechtane hasło, które kolejne rządy próbują łatać przez tworzenie nikomu niepotrzebnych służb o niebotycznych uprawnieniach, a zwiększających do absurdu poziom kontroli nad obywatelem. Instytucje publiczne stają się nieskuteczne, bo tego domagają się międzynarodowe korporacje panujące nad gospodarką narodową i rządzącymi.

Wykluczanie z życia społecznego coraz szerszych mas powoduje wzrost liczby ludzi przebywających w więzieniach, a tam brak poważnego programu resocjalizacji. Mimo, iż żyjemy w erze pędzącego postępu technologicznego, państwo bezwstydnie wspiera tych, którzy chcą na nas zarabiać zamiast stworzyć nam warunki do korzystania z dobrodziejstw współczesnej techniki. Choć opowiada nam się o zwiększaniu poziomu życia, nadal wykonuje się eksmisje czy odbiera dzieci rodzicom tylko dlatego, że nie są w stanie opłacić horrendalnie wysokiego czynszu, nad którego ceną władze również nie panują, tylko dlatego, że takie są żądania kamieniczników lub spekulantów od tzw. reprywatyzacji.

Nawet w obszarze takim, jak poziom wsparcia dla osób niepełnosprawnych, rządzącym Polską brakuje woli, by zapewnić im aktywizację zawodową oraz konieczny poziom opieki. Te różnice widzimy gołym okiem. Z jednej strony powstają nowe przeszklone budynki i strzeżone osiedla, a z drugiej wyrzuca się ludzi z mieszkań. Udziela się ogromnych ulg dla budujących siedziby zachodnich korporacji, ale jednocześnie „brakuje w budżecie” na program budowy lokali komunalnych. Oglądamy coraz więcej nowinek technologicznych, ale sami ich nie produkujemy, a przez to nasze portfele są zbyt chude by je nabyć. Wszędzie widzimy symbole unijnych projektów dla niepełnosprawnych, ale zasiłek pielęgnacyjny wynosi 153 zł miesięcznie. Kamery instaluje się w najciemniejszych zakamarkach miasta, ale przestępczość wcale nie spada. Na zamówienie prokuratora można w areszcie trzymać ludzi po kilka lat bez wyroku.

ZMIANA traktuje pojęcie „sprawiedliwości społecznej”, jako jedno z naczelnych zadań państwa, dlatego wprowadzimy:

  • program resocjalizacji więźniów poprzez wykonywanie prac publicznych
  • wprowadzenie programu odpracowywania przez osadzonych kosztów odbywania kary pozbawienia wolności;
  • ograniczenie aresztu do 6 miesięcy w wypadku podejrzenia o przestępstwa nie przeciwko życiu lub zdrowiu
  • poszerzenie katalogu wyroków, za które można odbywać karę w sposób alternatywny (obroże, zakłady półotwarte) oraz urealnienie kodeksowej możliwości zamiany już orzeczonej kary pozbawienia wolności na karę ograniczenia wolności bądź grzywny;
  • skrócenie okresu obowiązku posiadania billingów z 12 do 6 miesięcy
  • obronę i wzmocnienie praw do wolności wypowiedzi, demonstracji, organizacji, strajku, prywatności i uczciwego procesu
  • regulacje ograniczające prowadzenie monitoringu w przestrzeni publicznej
  • zniesienie ustawy o działaniach zagranicznych funkcjonariuszy w Polsce przy wprowadzeniu zakazu działania jakichkolwiek obcych służb na terenie Polski, za wyjątkiem służb ratowniczych
  • zaostrzenie zasad dotyczących ekstradycji obywatela polskiego, ścisłe przestrzeganie zapisów konstytucji
  • zakaz używania gumowych kul przez policję
  • zakaz stosowania przemocy wobec osób zatrzymanych oraz wyciąganie surowych konsekwencji w stosunku do funkcjonariuszy przekraczających uprawnienia
  • nadzór nad służbami państwowymi celem walki z korupcją
  • likwidacja Centralnego Biura Antykorupcyjnego i przekazanie jego kompetencji Centralnemu Biuru Śledczemu oraz prokuraturze
  • wzmocnienie roli Urzędu ds. Ochrony Danych Osobowych oraz Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta
  • zaostrzenie kar za stręczycielstwo, sutenerstwo i handel żywym towarem
  • pełną jawność płac i transparentność umów zawieranych przez podmioty sektora publicznego
  • zakaz prywatyzacji zakładów użytku publicznego przez samorządy
  • zobowiązanie operatorów telefonii komórkowych do uruchomienia darmowego internetu dostępnego na obszarze całego kraju
  • wsparcie dla rozwoju wolnego oprogramowania, dystrybucja sieci Linux w urzędach państwowych i samorządowych
  • refundację leków i sprzętów medycznych dla osób niepełnosprawnych
  • włączenie niepełnosprawnych na preferencyjnych warunkach do PAŃSTWOWEGO PROGRAMU ZATRUDNIENIA
  • podniesienie zasiłku pielęgnacyjnego do minimum socjalnego, ze 153 do 450 zł
  • uchwalenie PRAWA OSTATNIEJ KOSZULI z wliczeniem do niego „minimalnej mieszkaniowej” co najmniej 10m2 na osobę i 20m2 dla pojedynczej osoby
  • ograniczenie samowoli komorników i firm windykacyjnych m.in. poprzez wprowadzenie zasady osobistej odpowiedzialności majątkowej komorników za windykacje dokonane z naruszeniem prawa
  • wprowadzenie moratorium na obrót wierzytelnościami w Polsce, umorzenie starszych niż zaciągnięte po raz pierwszy 10 lat temu, wprowadzenie zasady nieprzekraczalnego okresu przedawnienia długu liczonego od daty zaciągnięcia
  • delegalizację firm windykacyjnych łamiących prawo
  • zakaz eksmisji na bruk i do pomieszczeń nie spełniających norm mieszkaniowych
  • ograniczenie czynszów do 50% średniej na danym obszarze, możliwość podnoszenia cen ograniczona do jednego razu w roku
  • taryfy socjalne i ochronę wrażliwych odbiorców przed odłączeniem prądu, gazu itp.
  • wykorzystanie FUNDUSZU REINDUSTRIALIZACJI i FUNDUSZU WŁASNOŚCI NARODOWEJ do walki z bezdomnością poprzez rekonstrukcję państwowego przemysłu budowalnego i budowę tanich mieszkań komunalnych
  • poprawę funkcjonowania ośrodków Opieki Społecznej poprzez utworzenie instytucji Asystenta Rodziny mogącego zajmować się do 15 rodzinami maksymalnie
  • bezwarunkowe zasiłki dla bezrobotnych aktywnie poszukujących pracy w wysokości minimum socjalnego, automatyczna ich likwidacja po obniżeniu bezrobocia do poziomu 5%
  • wykorzystanie środków PAŃSTWOWEGO PROGRAMU ZATRUDNIENIA do wypłacania pracownikom odszkodowań z góry za wygrane procesy w sądach pracy, a następnie ściąganie należności z winowajców za pomocą instytucji państwa
  • wzmocnienie pozycji na rynku pracy dla osób powyżej 50 roku życia poprzez preferencyjne warunki zatrudnienia i dofinansowanie szkoleń
  • wprowadzenie rocznych płatnych staży dla pozostających bez stałego zatrudnienia przez 3 miesiące po ukończeniu nauki absolwentów szkół ponadpodstawowych i wyższych w wyuczonych zawodach
  • wydłużenie urlopu macierzyńskiego do 76 tygodni z gwarancją zachowania miejsca pracy i prawa do pobierania 100% ostatniej pensji opłacanej w wymienionym okresie ze środków PAŃSTWOWEGO PROGRAMU ZATRUDNIENIA
  • nakierowanie systemu wsparcia państwa dla rozwoju niekapitalistycznych formacji społecznych (rodzina, związki zawodowe, spółdzielnie, stowarzyszenia, fundacje itd.)
  • zakaz niszczenia żywności przez supermarkety
  • ograniczenia dla reklam i billboardów w przestrzeni publicznej, zwłaszcza w miejscach o wysokich walorach estetycznych i turystycznych
  • program wyżywienia w szkołach, jeden ciepły posiłek dla każdego ucznia dziennie celem wypracowania zdrowych nawyków żywieniowych, zwiększenia komfortu nauki i promocji idei równości społecznej już na etapie młodości
  • utworzenie na państwowych uniwersytetach, posiadających wydziały prawa, punktów bezpłatnych porad prawnych dla obywateli

Rozdział V

ARMIA Z NARODEM NARÓD Z ARMIĄ

Obronność kraju

 

ZMIANA jako jedyna siła polityczna dostrzega i podkreśla bezprecedensowy charakter demontażu Sił Zbrojnych RP, jaki zachodzi od początku objęcia władzy przez siły postsolidarnościowe, a ze wzmożonym natężeniem od czasu przystąpienia do Paktu Północnoatlantyckiego.

Zmniejszanie liczebności armii, niszczenie etosu służby wojskowej i wprowadzanie szkodliwych rozwiązań systemowych służy obniżeniu zdolności obronnych Państwa Polskiego, aby 40 milionowy kraj pozostawić na łasce Amerykanów a jego szkieletową i niezdolną do obrony własnego kraju armię wykorzystywać w roli sił okupacyjnych w ich kolejnych imperialistycznych wojnach, sprzecznych z polską racją stanu.

Rezygnacja z poboru i uniemożliwienie odbycia zasadniczej służby wojskowej nawet ochotnikom, udział w okupacji Iraku i Afganistanu oraz kolejne, skrajnie niekorzystne i uzależniające nas od Zachodu kontrakty na sprzęt wojskowy, nie tylko znacząco obniżyły nasz potencjał obronny, ale także naraziły na szwank dobre imię żołnierza polskiego. Nawet obecny stan podsycanej przez zachód wojennej histerii nie skutkuje przyjęciem rozwiązań zmieniających ten stan rzeczy, a jedynie wzmożonymi wysiłkami propagandowymi.

ZMIANA jako siła opowiadająca się za pokojem i działająca na jego rzecz rozumie, że gwarantem jego utrzymania jest posiadanie znaczącego potencjału obronnego i odstraszającego, tak aby wojna już nigdy nie dotknęła terytorium Polski. W obliczu daleko idącej  dekonstrukcji  Sił Zbrojnych RP ZMIANA  docenia i popiera wysiłek tych wszystkich młodych ludzi, którzy swój wolny czas i środki finansowe poświęcają na ochotnicze szkolenia w ramach organizacji i stowarzyszeń obronnych, sprzeciwiając się jednocześnie upolitycznianiu ich starań przez szaleńców prących do wojny, a podjudzanych przez amerykańskich imperialistów, którzy ryzykując życiem milionów Polaków chcą powiększenia swej strefy wpływów na Wschodzie.

ZMIANA opowiada się za zintensyfikowaniem wysiłków zmierzających do przywrócenia Siłom Zbrojnym RP zdolności do obrony terytorium kraju dlatego w kwestii polityki obronnej proponuje:

  • uruchomienie POLSKIEGO PROGRAMU JĄDROWEGO zmierzającego do posiadania przez Polskę broni atomowej, jako że jest to dziś skuteczna gwarancja zachowania suwerenności państwowej oraz najlepszy gwarant nieużycia tej broni jak i narażenia się na atak nią
  • wycofanie polskich wojsk ze wszystkich miejsc na świecie, gdzie nie ma mandatu Organizacji Narodów Zjednoczonych do interwencji
  • uwzględnienie w FUNDUSZU WŁASNOŚCI NARODOWEJ oraz FUNDUSZU REINDUSTRIALIZACJI potrzeby odbudowy polskiego przemysłu zbrojeniowego wraz ze specjalizacją w wyznaczonych obszarach w tym o znaczeniu strategicznym dla zachowania suwerenności takim, jak produkcja amunicji
  • odbudowę szkolnictwa wojskowego ze szczególnym naciskiem na kierunki uwzględniające nowoczesne technologie w budowie obronności kraju
  • wprowadzenie możliwości odbycia służby wojskowej dla ochotników w różnym wymiarze czasowym
  • powołanie jednostek Obrony Terytorialnej z wykorzystaniem dotychczasowego programu Narodowych Sił Rezerwowych
  • wycofanie się z programu modernizacji armii w wymiarze uchwalonym przez rząd PO-PSL oraz PiS i przeznaczenie tych środków na odbudowę państwowego przemysłu zbrojeniowego
  • przyjęcie zasady, że zakup zagranicznego sprzętu dla polskiej armii jest możliwe tylko wtedy gdy rodzimy przemysł nie posiada produktów tego samego typu
  • zabezpieczenie polskich żołnierzy przed tworzeniem wokół nich medialnych afer takich, jak w przypadku ich domniemanej winy w Nangar Khel, obowiązywanie zasady, że postępowanie ws. misji wojskowych do czasu ogłoszenia wyroku jest ściśle tajne

Rozdział VI

SZLACHETNE ZDROWIE

Służba zdrowia

 

U źródeł patologii polskiego systemu ochrony zdrowia leży próba połączenia prywatnej inicjatywy z państwowymi gwarancjami. Wprowadzenie niskiej składki zdrowotnej wraz z komercjalizacją szpitali stworzyło sztuczne kosztów utrzymania kadry menedżerskiej, która zajmować się musi obsługą finansową placówek. Narodowy Fundusz Zdrowia stał się niewydajny, a kontrakty zwyczajnie nie spełniają wymogów konkretnych ZOZ-ów. Mimo konstytucyjnych gwarancji, pacjenci zmuszani są do korzystania z prywatnych klinik, a przez to w istocie płacą po raz drugi za usługi. W takim stanie rzeczy państwo nie posiada instrumentów racjonalizacji wydatków w służbie zdrowia.

Polska jest praktycznie w całości uzależniona od koncernów farmaceutycznych, nie mających na celu produkcji leków skutecznych, ale takich, których sprzedać będzie można jak najwięcej. Lobbing tychże koncernów działa niekorzystnie także na inne koszty np. refundacji leków.

Kolejny problem pojawiający się w tak istotnym i kluczowym obszarze gospodarki narodowej, jakim jest opieka zdrowotna, stanowi upowszechnienie śmieciowego zatrudnienia i outsorcingu, który należytej ochrony zdrowia pozbawia nawet ratowników medycznych. Głodowe płace pielęgniarek są przyczyną emigracji wykwalifikowanej kadry medycznej, której praca w innych krajach jest lepiej wyceniana.

ZMIANA dostrzega także braki w dostępie do opieki zdrowotnej w mniejszych ośrodkach, gdzie po prostu brak klinik, znów wedle rygoru opłacalności tam, gdzie nieważny jest rachunek, ale ludzkie życie.

Dlatego postulujemy w tym zakresie:

  • finansowanie służby zdrowia ze środków centralnych bez ograniczeń z uwzględnieniem konieczności korekty ustawy budżetowej
  • upowszechnienie społecznego filara ubezpieczeń zdrowotnych przez wzmocnienie współfinansowania świadczeń medycznych przez kasy chorych, ulgi podatkowe dla korzystających z dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych, preferencje dla tworzenia samorządowych, branżowych, spółdzielczych i środowiskowych kas chorych
  • zakaz prywatyzacji działających publicznych podmiotów medycznych
  • zakaz korzystania z publicznych sprzętów medycznych do prywatnego użytku lub wprowadzenie opłat dla podmiotu korzystającego
  • urealnienie obowiązujących jednolitych standardów w publicznych i niepublicznych jednostkach opieki zdrowotnych
  • zagwarantowanie wykonywania nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej przez publiczne placówki opieki zdrowotnej
  • integrację państwowych inwestycji w rozwój sektora medycznego z publicznymi zamówieniami na sprzęt medyczny
  • wykorzystanie FUNDUSZU REINDUSTRIALIZACJI do utworzenia Państwowego Laboratorium Medycznego celem uruchomienia produkcji leków pod kontrolą państwa
  • ścisłą kontrolę leków refundowanych z preferencją dla polskich produktów
  • ograniczenie licencji, patentów i praw autorskich na leki ratujące życie
  • zakaz zatrudniania pracowników służby zdrowia na umowy pozakodeksowe bez zgody odpowiedniego samorządu zawodowego
  • zwiększenie uprawnień farmaceutów celem efektywniejszego wykorzystania ich wykształcenia
  • wprowadzenie moratorium na tworzenie nowych aptek na terytorium RP, przyjęcie limitów placówek sieciowych istniejących na tym terenie w stosunku do placówek rodzimych;
  • przyjęcie dla wynagrodzeń pielęgniarek i położnych wskaźnika: płaca minimalna pielęgniarki: 1,5 średniej krajowej, specjalistki: 1,7., magistra ze specjalizacją: 2,0 oraz mechanizmu corocznej waloryzacji
  • utworzenie zintegrowanych centrów pomocy medycznej w miejscach przecinania się głównych szlaków komunikacyjnych w celu ułatwienia dostępu do opieki zdrowotnej w miejscach szczególnie wrażliwych
  • rozszerzenie dostępu do opieki ginekologicznej
  • systematyczne rozszerzanie nieodpłatnych, powszechnych programów zdrowotnych, lekowych i profilaktycznych;
  • przywrócenie w pełnym wymiarze opieki lekarskiej, w tym opieki dentystycznej w szkołach państwowych
  • rozwój służby zdrowia z naciskiem na obecność gabinetu lekarskiego, w tym także dentystycznego w każdej gminie
  • obligatoryjne obniżenie kosztów leków dla emerytów i rencistów o 50%
  • odwrócenie systemu wynagrodzeń dla lekarzy celem promocji skuteczności leczenia, zamiast dotychczasowej metody wg liczby pacjentów bądź kosztu zabiegów

Rozdział VII

TAKIE BĘDĄ RZECZYPOSPOLITE…

Edukacja publiczna

 

Paradoksem historii Polski po 1989 roku jest fakt, iż z jednej strony decydenci postawili na upowszechnienie wśród młodzieży szkolnictwa wyższego kosztem szkół zawodowych i technicznych, a z drugiej strony zrobili wszystko, by Polska była krajem masowo dostarczającym magistrów do… Urzędu Pracy. Dodatkowo okazało się, że masowość studiów jest wysoce kosztowna, ponieważ za dewastację rynku płacimy z naszych kieszeni dotacjami dla prywatnych placówek nauczania. Tajemnicą poliszynela jest to, że nauczanie w takich szkołach, to z jednej strony zakup wykształcenia, a z drugiej próba opóźnienia wejścia młodego człowieka na rynek pracy, którego to wykształcenie wcale nie ułatwia.

Nieudany okazał się eksperyment z wprowadzeniem trzyletniego gimnazjum i tym samym skrócenie czasu uczęszczania do szkoły podstawowej do sześciu lat oraz kosztem jednego roku nauczania w szkole średniej. Gimnazja okazały się wylęgarnią patologii i miejscami, gdzie nauczyciel nie potrafi zapanować nad młodzieżą będącą w trudnym wieku.

Do szkolnictwa należy jednak zaliczyć także opiekę czy to w żłobku, w przedszkolu, a nawet w świetlicy. W czasie aktywności zawodowej obojga rodziców dzieci zbyt często zostają bez opieki, a wymuszona przez obiektywne warunki ekonomiczne mobilność uniemożliwia pozostawienie dzieci np. pod opieką dziadków, kiedy ci nie mieszkają w tej samej miejscowości.

III RP właściwie przestaje interesować się młodzieżą zaraz po tym, gdy ta ukończy okres nauki. Nie istnieje racjonalne planowanie zatrudnienia absolwentów w wyuczonych zawodach, a więc mamy do czynienia z jednej strony z drenażem mózgów, a z drugiej obserwujemy zwyczajne marnotrawstwo ekonomiczne.

Wyzwania globalizacji i zagrożenie, które stwarza ona dla postawy człowieka w życiu dorosłym, nie są dziś uwzględnione przez program nauczania, który staje się zbyt często przedmiotem walki ideowo-historycznej, zamiast środkiem dostosowania młodych Polaków do życia w społeczeństwie.

Niestety w dalszym ciągu polskie szkoły to pokaz mody i prezentacji bogactwa własnych rodziców, co od początku nauczania powoduje poczucie bycia gorszym u dzieci z rodzin niezamożnych.

ZMIANA chce kompleksowej naprawy polskiej edukacji poprzez:

  • likwidację dotacji dla szkolnictwa prywatnego
  • odtworzenie szkolnictwa zawodowego przy wykorzystaniu środków FUNDUSZU REINDUSTRIALIZACJI, polegającego na budowie specjalistycznych placówek nauczania przy zakładach pracy
  • dofinansowanie szkół integracyjnych dla niepełnosprawnych
  • realizację zasady darmowego szkolnictwa od żłobka po uniwersytet
  • rozwinięcie sieci państwowych żłobków, przedszkoli i świetlic, wydłużenie opieki nad dziećmi z pięciu do ośmiu godzin dziennie
  • powrót do podziału na ośmioletnią szkołę podstawową i trzy lub czteroletnie szkoły średnie
  • utworzenie Polskiego Instytutu Nowoczesnych Technologii oraz zapewnienie finansowania badań poprzez próg 2% PKB przeznaczony na ten cel
  • demokratyzację życia studenckiego i funkcjonowania instytucji dydaktyczno-naukowych na uczelniach wyższych
  • ograniczenie rangi szkół prywatnych do „Wyższej Szkoły”, instytucje „Akademii” i „Uniwersytetu” zarezerwowane dla placówek publicznych
  • przywrócenie egzaminów na państwowe studia wyższe, jako metody selekcji kandydatów
  • ograniczenie miejsc na studiach wyższych poprzez coroczny plan zapotrzebowania dla gospodarki narodowej opracowywany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego
  • wprowadzenie stypendium w wysokości minimum socjalnego dla każdego studenta studiów dziennych do ukończenia nauki lub 25 roku życia
  • zwiększenie nakładów na badania statutowe kosztem zmniejszenia środków pochodzących z systemu grantowego
  • wprowadzenie Wychowania Patriotycznego do szkół ponadpodstawowych, z naciskiem na nauczanie patriotyzmu ekonomicznego oraz o szkodliwości korupcji
  • wprowadzenie lekcji filozofii w szkołach ponadpodstawowych
  • podwyższenie progu zdawalności matury do 50% z każdego obowiązkowego przedmiotu
  • bezpłatne podręczniki dostępne dla wszystkich w wersji elektronicznej
  • bezpłatne czytniki elektroniczne dla wszystkich uczniów klasy pierwszej szkoły podstawowej
  • zmniejszenie liczby dzieci w klasie docelowo do 15 osób
  • rozszerzenie oferty zajęć dodatkowych po lekcjach
  • umożliwienie przeprowadzenia lekcji religii w przyszkolnych Salach Katechetycznych
  • zreformowanie sposobu oceny nauczycieli (także akademickich) wg różnicy w poziomie wiedzy absolwentów w stosunku do tegoż poziomu, przy rozpoczęciu nauczania w danej placówce

Rozdział VIII

SKUTECZNE PRAWO

Sądownictwo

 

Zagadnienie bezpieczeństwa obywateli i walki z przestępczością jest jednym z najbardziej istotnych problemów społecznych, gdyż dotyczy każdej jednostki i każdej rodziny. Podstawową funkcją państwa jest zapewnienie bezpieczeństwa swoim obywatelom – ochrony ich życia, zdrowia i mienia.

W sytuacji, gdy państwo jest niewydolne i źle zorganizowane – nie jest w stanie wywiązać się z powyższych zadań. Skuteczna walka z przestępczością i patologiami społecznymi wymaga kompleksowych działań legislacyjnych i koordynacji działań organów ścigania (policja, prokuratura, służby specjalne) oraz wymiaru sprawiedliwości (sądy). Niezbędna jest w tym względzie racjonalna polityka kryminalna ukierunkowana na efektywną eliminację zachowań bezprawnych i społecznie niepożądanych. Zarówno nadmierna opresyjność, jak i zbytnia pobłażliwość prawa karnego są rozwiązaniami niecelowymi i nieskutecznymi. Kara musi być adekwatna do winy, a surowość sankcji karnej winna być powiązana z jej nieuchronnością.

Prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości nie wiąże się jednak wyłącznie z zagadnieniem skutecznej walki z przestępczością. Jest to jedynie fragment większej całości. W życiu codziennym większość obywateli ma styczność z sądownictwem w zakresie spraw cywilnych, gospodarczych, rodzinnych, pracowniczych, czy też wieczysto-księgowych. Nie sposób nie docenić rangi tego problemu. Rozwód, nienależyte wykonanie umowy, odszkodowanie, łamanie praw przez pracodawcę czy choćby kwestia wpisu do księgi wieczystej – oto sprawy, z którymi znaczna część społeczeństwa miała w swoim życiu do czynienia.

Niezmiernie istotne jest zatem, czy działania sądów są sprawne i efektywne, jak również czy przekładają się na społeczne poczucie sprawiedliwości. Toczące się latami postępowania i niemożność rychłego załatwienia spraw istotnych dla obywateli, podważają ich zaufanie do organów wymiaru sprawiedliwości. Oparte na „suchej literze prawa” i oderwane od realiów życia codziennego orzeczenia sądów również nie służą budowaniu tegoż zaufania. W tym zakresie konieczne jest poszerzenie rangi czynnika społecznego w ramach wymiaru sprawiedliwości. Niezwykle istotne są również kwestie dostępności obywateli do sądów oraz powszechności poradnictwa prawnego. Prawo do sądu oraz adwokata nie może być uzależnione od zasobności portfela. Inną żywotną kwestią jest także model szkolenia sędziów i prokuratorów, jak również innych zawodów prawniczych. Niedopuszczalne winny być praktyki hermetyzacji i kastowości zawodów prawniczych oraz odgradzanie się korporacji zawodowych od społeczeństwa. Środkami zaradczymi, mającymi na celu wyeliminowanie wskazanych wyżej problemów i poprawę funkcjonowania organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości winny być szeroko zakrojone i kompleksowe inicjatywy legislacyjne w celu nowelizacji i zmian obowiązujących aktów prawnych. Dotyczy to zarówno aktów prawa materialnego (kodeks karny, kodeks wykroczeń), aktów prawa procesowego (kodeks postępowania karnego, kodeks karny wykonawczy), jak i aktów statuujących system ochrony organów prawnych w państwie (prawo o ustroju sądów powszechnych, prawo o policji, prawo o prokuraturze, ustawa o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury).

Dlatego proponujemy:

  • bezwzględne rozliczenie wszystkich afer wymiaru sprawiedliwości, uznanie przestępstw sądowych za niepodlegające przedawnieniu, wprowadzenie osobistej odpowiedzialności majątkowej sędziów i prokuratorów za naruszenia prawa na szkodę podsądnych, niezasadne oskarżenia i wyroki;
  • 6-letnie teoretyczno-praktyczne studia prawnicze zakończone egzaminem zawodowym (sędziowskim, prokuratorskim, adwokackim, notarialnym, komorniczym), dające uprawnienia wykonywania konkretnego zawodu prawniczego
  • wprowadzenie reformy prokuratury, jako instytucji oraz samego postępowania karnego poprzez rozdzielenie prowadzących postępowania przygotowawcze sędziów śledczych od formułujących akt oskarżenia i przywiązanych następnie do wokand prokuratorów – oskarżycieli publicznych),
  • ujednolicenie zawodu adwokata i radcy prawnego – w związku z możliwością prywatnej praktyki i reprezentowania przez radców prawnych klientów indywidualnych w sądach – wyodrębnienie obu kategorii zawodowych nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia i wydaje się reliktem przeszłości
  • wprowadzenie przedmiotu „wiedza o państwie i prawie” we wszystkich szkołach na szczeblu średnim w wymiarze jednej lekcji tygodniowo
  • wprowadzenie półrocznych szkoleń prawnych dla pedagogów oraz pedagogicznych dla prawników, zainteresowanych wykładaniem przedmiotu
  • wprowadzenie formacji pod nazwą – „OCHOTNICZE PATROLE OBYWATELSKIE”, które wspomagałyby Policję w zwalczaniu przestępczości, walką z patologiami społecznymi oraz pilnowaniem ładu i porządku
  • likwidacja straży miejskich i gminnych w całym kraju
  • wprowadzenie instytucji referenta policyjnego, będącego pracownikiem cywilnym Policji i wykonującego czynności administracyjno-biurowe, dzięki czemu policjanci, poza funkcjonariuszami funkcyjnymi (szefowie komisariatów, kierownicy wydziałów i innych jednostek organizacyjnych), zostaliby odciążeni od pracy papierkowej
  • uzależnienie możliwości przedterminowego zwalniania więźniów od ich nieodpłatnej pracy na rzecz państwa i społeczeństwa
  • wprowadzenie składów ławniczych w sądach w przypadku wykroczeń, nie zagrożonych karą pozbawienia wolności
  • wprowadzenie sądów polubownych w sprawach cywilnych, gdzie wartość przedmiotu sporu jest niższa niż 1 000 zł
  • zmiany kodeksowe umożliwiające stosowanie w szerszym zakresie wyroków zaocznych
  • zmiany kodeksowe w zakresie uproszczenia postępowania dowodowego
  • ustawowe określenie terminów wydawania opinii przez biegłych
  • zmiany w zakresie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do sędziów
  • wprowadzenie nieprzekraczalnych terminów postępowań sądowych
  • zmiany kodeksowe w zakresie kodeksu karnego i kodeksu postępowania karnego
  • wprowadzenie instytucji Trybuna Ludowego wyposażonego zarówno w uprawnienia administracyjne, jak i orzecznicze

Rozdział IX

SZACUNEK DLA SENIORÓW

System rent i emerytur

 

Zupełnie niesłusznie liberalni propagandyści przekonują nas bez końca, że system emerytalny to worek bez dna czy że należy wydłużać czas pracy bo dłużej żyjemy. Te wszystkie mity nie uwzględniają stopy rozwoju sił wytwórczych, która gdyby szła w parze z naszymi zarobkami, umożliwiałaby nam pokrycie wszelkich zobowiązań.

Komercjalizacja systemu w postaci utworzenia Otwartych Funduszy Emerytalnych doprowadziła do wyprowadzenia z Polski dziesiątek miliardów złotych wypracowanych przez Polaków. Dodatkowo ustawa została skonstruowana tak, że w ostatecznym rozrachunku, to państwo ponosi odpowiedzialność za wypłacenie emerytur. Kroki rządu PO-PSL zmierzające do ograniczenia wynikających z tego zobowiązań tj. podwyższenie wieku emerytalnego i przeniesienie części składek z OFE do ZUS były nie tylko wykonane za późno, ale też celowo obliczone na wydłużenie do granic możliwości procederu polegającego na napychaniu kieszeni posiadaczom funduszy.

OFE działają poza kontrolą, ich inwestycje albo opłacają się im, albo obciążają kosztami państwo. Neoliberalni populiści wskazują na rzekome marnotrawstwo środków przez ZUS, podczas gdy koszt jego obsługi to zaledwie 3%, co w stosunku do średnio 8% w OFE brzmi niepoważnie. Niestety, doświadczenia historyczne innych krajów od początku kazały być krytycznym do tej jednej ze sztandarowych reform AWS i UW, które dziś kryją się pod sztandarami takich tworów jak Platforma Obywatelska, Prawo i Sprawiedliwość czy .Nowoczesna.

Co jakiś czas rządy RP próbują oszczędzać na tzw. przywilejach emerytalnych, które w dużej mierze przysługują jednak pracownikom zawodów szczególnie narażonych na ryzyko zdrowotne co jest tylko krokiem do dalszej likwidacji wykwalifikowanej kadry zawodowej w kraju.

Dziura w systemie to przede wszystkim problem związany z umowami pozakodeksowymi oraz bezrobociem, dlatego bez rozwiązania tych problemów nie sposób by ZUS stał się wydajny.
Trudne warunki wymagają od nas kompleksowego rozwiązania, które ZMIANA ma przygotowane, a polegać będzie ono na:

  • całkowitej likwidacji OFE i przeniesieniu ich aktywów do ZUS
  • przeprowadzeniu audytu OFE i zwrotu wyprowadzonego kapitału
  • ustaleniu emerytury w wysokości 80% średniej zarobków z okresu składkowego, w wypadku dłuższego niż wymagany obliczenie wysokości wg uwzględnienia okresu najwyższego zarobkowania, minimum w wysokości 80% płacy minimalnej z coroczną waloryzacją
  • zwolnieniu emerytur i rent z podatku dochodowego
  • ustaleniu okresu składkowego na 45 lat dla mężczyzn i 40 dla kobiet
  • zabezpieczeniu okresu składkowego poprzez tzw. „bank czasu”, a więc wliczanie nadgodzin do czasu pracy
  • wliczeniu do okresu składkowego czasu pracy na umowach pozakodeksowych do momentu obniżenia bezrobocia do 5%
  • utrzymaniu wcześniejszych emerytur dla grup zawodowych narażonych na ryzyko zdrowotne (górnicy, żołnierze itd.)
  • likwidacji przywilejów dla zawodów nieobciążonych istotnym ryzykiem
  • upublicznieniu danych osób prawnych będących największymi dłużnikami systemu emerytalnego
  • uproszczenie procedur biurokratycznych przy jednoczesnym uszczelnieniu systemu wpłat i wypłat z ZUS
  • uchwaleniu Karty Seniora uprawniającej emerytów i rencistów do tańszych usług publicznych

Rozdział X

CZYSTE POWIETRZE

Ochrona środowiska

 

Konieczność ochrony środowiska wiąże się z naszą odpowiedzialnością za losy przyszłych pokoleń, mieszkańców naszej Ojczyzny. Niestety, w świecie zdominowanym przez kapitalistyczne stosunki, jest rzeczą praktycznie niemożliwą oddzielenie zysków i wzrostów od interesów długofalowych.

Ruchy, które szumnie nazywają się „ekologicznymi” są bardzo często przedmiotem lobbingu jednych interesów przeciw drugim, a korporacje doceniając znaczenie „miękkiej siły” hojnie finansują takie organizacje. Nie zmienia to jednak faktu, że to czym oddychamy i oddychać będziemy jest kwestią godną zabezpieczenia przez nasze państwo.

Zalesienie Polski jest na stosunkowo dobrym poziomie, jednakże liberalne rządy coraz częściej przymierzają się do ich prywatyzacji, co mogłoby zagrozić masową wycinką lasów i po raz kolejny oddaniem naszego dobra w ręce zainteresowanych handlem, a nie przyszłością.

Rozwój energii odnawialnej już dziś przeciwstawiany jest np. wydobyciu węgla, a więc kluczowego surowca energetycznego dla Polski. Zwolennicy zamykania kopalni skrzętnie pomijają nowoczesne technologie ograniczające szkodliwość dla środowiska przy wydobyciu węgla. Niewątpliwie Polska jest w pełni przystosowana do tego, by inwestować w upowszechnienie alternatywnych źródeł energii z troską o środowisko naturalne.

Ochrona naszego dobra wspólnego w tej materii obejmuje również jakość produkowanej i sprzedawanej u nas żywności, co do tej pory nie jest dofinansowane w dostatecznym stopniu, a odpowiada przecież za jakość i długość naszego życia czyli pośrednio za np. wydatki na opiekę zdrowotną. Wiąże się to również z przestrzeganiem standardów w hodowli zwierząt, których to uwzględnienie, jak już wiemy, w sposób bezpośredni przekłada się na jakość mięsa i nabiału.

Wreszcie istotnym jest, by jedyne morze, do którego ma dostęp Rzeczpospolita w maksymalnym stopniu ustrzec przed zanieczyszczeniem, a przez to zadbać o rodzime rybołówstwo.
Aby zrealizować założone przez siebie cele, ZMIANA postuluje:

  • wprowadzenie bezwzględnego zakazu prywatyzacji lasów poprzez przyznanie im statusu „własności narodowej”
  • rozwój energii odnawialnej przy wykorzystaniu środków FUNDUSZU REINDUSTRIALIZACJI na rzecz wytwarzania własnych komponentów potrzebnych do korzystania z nowoczesnych technologii
  • inwestycje w recykling
  • dofinansowanie budowy i funkcjonowania oczyszczalni ścieków
  • prowadzenie kampanii na rzecz oszczędzania wody
  • rozwój ekologicznego transportu publicznego ze szczególnym uwzględnieniem kolejnictwa przy wykorzystaniu środków FUNDUSZU WŁASNOŚCI NARODOWEJ
  • wsparcie dla zastosowania zielonych technologii w rolnictwie
  • preferencje dla handlu i wytwarzania żywności ekologicznej
  • ochrona Bałtyku przed zanieczyszczeniem w porozumieniu z innymi państwami z dostępem do tego akwenu
  • monitorowanie i stosowanie koniecznego progu dla odnawialności środowiska morskiego
  • preferencje dla gospodarstw przestrzegających standardów hodowli zwierząt
  • budowę szlaków kolejowych i terminali do przewozu TIRów
  • restytucję pochopnie zlikwidowanych oraz rozbudowę nowych szlaków kolejowych wraz z elektryfikacją
  • rekultywację nieużytków połączona z ich zalesianiem, zalesianie obszarów nieopłacalnych do uprawy, odbudowę różnorodności gatunkowej obszarów leśnych
  • eliminację wielkoobszarowych farm hodowlanych prowadzonych przez podmioty zagraniczne
  • opiekę nad Parkami Narodowymi i ich rozbudowa wraz z otuliną oraz rozszerzenie obszarów Parków Krajobrazowych
  • wsparcie dla komunikacji zbiorowej w oparciu o polskich producentów środków transportowych
  • ustalanie norm zanieczyszczeń, w tym także smogu elektromagnetycznego, przez lekarzy i naukowców wraz z wyłączeniem z procesu decyzyjnego lobbystów koncernów międzynarodowych

Rozdział XI

NASZA CODZIENNA POLSKOŚĆ

Kultura i historia

 

Istotną sferą, która ma realny wpływ na obudowanie dobrego wizerunku Polski za granicą jest kultura, obok której nie można przechodzić tak po prostu lub udawać, że nie istnieje czy też w najgorszym razie wykorzystywać ją do bieżących rozgrywek politycznych, jak to było przy okazji odwołania Roku Rosji w Polsce przez rząd PO-PSL. Dbałość o poprawne traktowanie mniejszości polskiej poza granicami naszego kraju nie może być mylona z próbami podburzania jej przeciwko władzy państwowej. Istnieją jednak granice dobrego współżycia, przeto nie wolno milczeć nad procesem przymusowej lituanizacji Polaków mieszkających na Wileńszczyźnie.

W dobie kapitalizmu kultura masowa, to już nie powszechny dostęp do dobrej jakości kina i teatru, ale ogłupiające telewizyjne produkcje nie noszące ze sobą żadnego pozytywnego przekazu, a jedynie tanią, najczęściej zmyśloną, sensację. Niestety, od dłuższego czasu wytwory naszej kultury, jakimi moglibyśmy promować pozytywny obraz Polski poza granicami są albo rzadkie, albo giną w gąszczu wszechobecnej tandety.

Historia naszego kraju to wzloty i upadki, o których wszyscy powinniśmy być dobrze poinformowani, ale których nie można wykorzystywać do prania mózgów i doraźnych politycznych interesów. Znęcanie się nad okresem Polski Ludowej służy wytworzeniu w Polakach autocenzury polegającej na milczącym zakazie mówienia choćby o tym, że w PRL wszyscy mieliśmy zatrudnienie, nie wyrzucano nas z domów oraz biliśmy rekordy demograficzne z czym dzisiaj mamy już problem.

Warto pochylić się też nad problemem imigrantów przyjeżdżających do nas w różnych celach. Polska nie posiada dziś ani planu, ani przygotowania na przyjęcie takich ludzi, nie mówiąc już o jasnych zasadach przyznawania statusu czy to uchodźcy czy pozwolenia na pracę.

Rzeczpospolita to kraj niemal jednolity etnicznie, ale nie znaczy to, że należy pomijać tożsamości regionalne czy historyczne lub zezwalać na dyskryminację mniejszości religijnych, etnicznych czy narodowych. Wszyscy razem tworzymy naszą Ojczyznę.

By zabezpieczyć przetrwanie i rozwój naszej kultury ZMIANA chce:

  • udzielania pomocy mniejszości polskiej poza granicami kraju w postaci wsparcia inicjatywach kulturowych i wsparcia dyplomatycznego w razie konieczności
  • wystąpienia o odszkodowania za utracone mienie przez ofiary zbrodni wołyńskiej
  • powołania grup ds. trudnych, w których historycy z naszego kraju będą pracować nad wspólnym zrozumieniem trudnych etapów w historii stosunków z naszymi sąsiadami
  • wzmożenia wymiany kulturowej z krajami sąsiedzkimi celem zapobieżenia uprzedzeniom narodowym
  • odbudowy współpracy kulturowej z krajami leżącymi na wschód od Polski
  • utworzenia całościowego Mecenatu Państwowego nad kulturą, który zajmie się finansowaniem polskich twórców, produkcji oraz opieką nad różnymi dziedzinami sztuki, przeznaczenie na niego rokrocznie 1% PKB
  • przyjęcia odrębnej ustawy o pracownikach kultury, regulującej specyfikę zawodów kulturalnych i artystycznych, kwestie organizacji pracy, płacowe i organizacyjne branż działających na rzecz kultury i sztuki
  • dystrybucji darmowych karnetów na polskie przedstawienia, projekcje i wystawy wśród dzieci i młodzieży
  • wsparcie Mecenatu Państwowego dla tłumaczeń polskich wydawnictw na języki obce oraz ich promocja poza granicami kraju przez placówki kulturalno-dyplomatyczne
  • reformy prawa autorskiego w kierunku przejścia własności do domeny publicznej z chwilą śmierci autora
  • depenalizacji współdzielenia dóbr kultury
  • ulgi podatkowej dla polskich produkcji filmowych
  • promocji wyższej kultury w publicznych środkach masowego przekazu
  • polonizacji przekazu w mediach publicznych, kwoty 50% polskich produkcji w telewizji, muzyki w radiu czy wystaw w domach kultury
  • likwidacji abonamentu radiowo-telewizyjnego oraz przeniesienie finansowania mediów publicznych na Mecenat Państwowy
  • przejęcia kompetencji ZAIKS-u przez Mecenat Państwowy
  • likwidacji opłat za słuchanie radia w zakładach usługowych i miejscu pracy
  • likwidacji Instytutu Pamięci Narodowej i przeniesienie środków na instytuty historii w państwowych szkołach wyższych
  • promocji jednakowego szacunku dla wszystkich etapów historii Polski z uwzględnieniem racjonalnej oceny okresu Polski Ludowej
  • penalizacji określeń takich jak „polskie obozy koncentracyjne” w odniesieniu do lat okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej czy negacji zbrodni wołyńskiej
  • wymogu znajomości języka oraz kultury polskiej dla imigrantów chcących na stałe osiedlić się w Polsce
  • uregulowania statusu bezpaństwowców

Rozdział XII

CO NAM DA ZMIANA?

Podsumowanie i prognoza budżetowa

Podsumowanie

 

Pełna realizacja programu ZMIANY nie jest w stanie dokonać się w ciągu jednego roku. W przeczytanym właśnie dokumencie ujrzeliście Państwo szereg propozycji, których wykonanie jest możliwe w wariancie długofalowym. Niemniej jednak istnieją także takie punkty, których wdrożenie uznajemy za priorytetowe i one właśnie wliczone są do 5-letniej symulacji budżetu państwa, jaką prezentujemy Wam na końcu.

Uporządkowanie systemu sprawowania władzy doprowadzi wreszcie do przejrzystości, skuteczności i jasnej odpowiedzialności rządzących za podejmowane decyzje. Parlament w większym stopniu będzie odzwierciedlać poglądy społeczeństwa, a więc wzrośnie jego społeczny mandat. Nie będzie już możliwości ignorowania inicjatyw obywatelskich w zakresie przewidzianym przez Konstytucję RP, ponieważ żadna instytucja nie będzie mogła zablokować przeprowadzenia referendum, którego wolę wyrazi odpowiednia liczba obywateli. Zmniejszony zostanie również wymóg frekwencyjny tak, by żadna partia nie była w stanie skutecznie nawołać do jego bojkotu. Wreszcie ponad kilka miliardów złotych zaoszczędzimy na samym usprawnieniu organizacji państwa na szczeblu centralnym i samorządowym.

Na świecie zaczniemy odzyskiwać pozycję, jaka wynika z położenia geograficznego średniej wielkości państwa w samym sercu Europy. Nie będziemy wikłać się w konflikty nas niedotyczące, za to rozwijać zaczniemy na nowo uczciwe stosunki handlowe z chłonnymi na nasze produkty rynkami wschodnimi. Uniezależnienie Polski od międzynarodowych instytucji finansowych, w długofalowej perspektywie pozbawi je możliwości wywierania na nas nacisku i dyscyplinowania naszego budżetu poprzez spekulację.

Odzyskamy kontrolę nad strategicznymi obszarami ekonomii narodowej, dzięki czemu na nowo będziemy mogli stać się konkurencyjni w światowej wymianie gospodarczej. Obywatel nie będzie już musiał liczyć na jałmużnę, ponieważ to państwo będzie organizować zatrudnienie na dobrych warunkach. Bezrobocie będzie spadać, a pracownicy osiągną praktyczny poziom wykwalifikowania i doświadczenia. Kodeks Pracy przestanie być pustym zapisem, a w miarę dalszego rozwoju kraju będziemy mogli myśleć o stosowaniu takich mechanizmów, jak skracanie dnia pracy czy po prostu większe pensje.

System zabezpieczeń socjalnych przyczyni się do ograniczenia wykluczenia z życia społecznego niepełnosprawnych, atrakcyjne stanie się rodzicielstwo bez strachu o nadchodzące jutro. Ukrócone zostaną nieuczciwe, a tak powszechne stosowane w kapitalizmie praktyki przeciwko ludziom borykającym się z problemami finansowymi.

Polska armia nie tylko odzyska możliwości do obrony naszego kraju, ale także uniezależni się od zagranicznych dostaw i nieopłacalnych transakcji. Europejski System Bezpieczeństwa ściągnie z nas krwawy obowiązek wysługiwania się interesom Waszyngtonu, a ogromne rzesze narodu nabędą umiejętności ochrony siebie, bliskich i Ojczyzny.

Publiczna opieka zdrowotna przestanie być przedmiotem manipulacji zarówno koncernów farmaceutycznych, jak i przeróżnych instytucji drenujących jej budżet, a zacznie wreszcie służyć ludziom zgodnie z tym do czego została powołana. Niezależnie od tego czy mieszkamy w wielkich miastach, mniejszych miejscowościach czy na wsi – ułatwiony zostanie nasz dostęp do placówek ochrony zdrowia.

Ścisłe powiązanie szkolnictwa z potrzebami państwa i gospodarki narodowej spowoduje, że inwestycja w wykształcenie młodego człowieka zacznie nam zwracać się tu, w Ojczyźnie, a nie na emigracji skąd dziś przysyła rodzicom część swoich oszczędności, by pomóc w ich utrzymaniu. Zamiast wyścigu szczurów szkoła będzie kształtować w przyszłych pokoleniach uczucia patriotyczne i prospołeczne, dbałość o dobro wspólne.

Skończy się również proces okradania przyszłych emerytów przez nieodpowiedzialne piramidy finansowe, a w zamian wprowadzone zostaną uczciwe zasady przyznawania świadczeń wraz z zakotwiczeniem ich w sile nabywczej złotówki.

Stworzymy warunki, dzięki którym będziemy mogli dbać o nasze środowisko oraz korzystać z dobrodziejstw nowoczesnych technologii przez nas samych wytwarzanych. Dbałość o to, by pozostawić Ojczyznę przyszłym pokoleniom w dobrym stanie, będzie się nam po prostu opłacać.

Wyjdziemy naprzeciw wyzwaniom globalizacji i próbom narzucenia nam obcych wzorców kulturowych. Nie pozwolimy na niszczenie tożsamości narodowych i regionalnych przez bezduszny kapitał poszukujący tylko coraz to nowych zysków. Polskość stanie się po prostu modna!

 

Prognoza budżetowa

Program ZMIANY znacząco wpływa na budżet państwa polskiego z nastawieniem na długoletni plan rozwoju. Jednakże nie wszystkie wskaźniki dadzą się uchwycić w przedstawionej niżej prognozie, jako że np. spłata zadłużenia wobec MFW i BŚ dokona się w takim właśnie wymiarze, a więc nie zostanie zaprezentowany kształt budżetu już po jej dokonaniu. Także Polski Program Jądrowy jest projektem odłożonym na czas pełnego zrównoważenia budżetu oraz osiągnięcia nadwyżki pozwalającej na realizację drogiego przecież pomysłu. W prognozie nie uwzględniono również możliwości zastosowania podatku solidarnościowego lub podatku wyjścia dla firm chcących przenieść produkcję poza teren Polski oraz jedynie oszacowano kwoty przychodu z tytułu dywidendy związane nie tylko projektami nacjonalizacyjnymi, ale także z rozliczeniem prywatyzacji. Warianty wydatków przewidzianych, jako pilne wyliczone są w wymiarze maksymalnym. Przykładowo Państwowy Program Zatrudnienia, to koszt 36 mld zł w pierwszym roku w wypadku zatrudnienia wszystkich bezrobotnych. Wówczas jednak odpadają koszty zasiłku, które przy obecnym poziomie bezrobocia kosztowałby budżet państwa 18 mld zł. Dlatego kwoty te należy uznać za dynamiczne i możliwe do skorygowania. Ostatnim aspektem, o którym warto wspomnieć jest fakt, iż wykresy opierają się szacunkach wynikających z danych dostępnych publicznie, przede wszystkim ustawy budżetowej z 2015 roku.

Istotne kwoty w projekcie ZMIANY (wartości w PLN)

Przychody:

– 4 mld: oszczędności wynikające z reformy administracyjnej
– 10 mld: wprowadzenie podatku Tobina
– 80 mld: wprowadzenie podatku obrotowego (poziom 2%)
– 15 mld: reforma podatku dochodowego od osób fizycznych
– 3 mld: likwidacja ulg podatkowych
– 10 mld: ze środków przekazywanych do OFE
– 12 mld: dochodów do ZUS przy likwidacji zatrudnienia pozakodeksowego
– 12 mld: dochodów do ZUS przy likwidacji bezrobocia
– 10 mld: dochodów do ZUS przy likwidacji przywilejów emerytalnych dla grup nienarażonych na ryzyko utraty zdrowia w pracy
– 3 mld: likwidacja dotychczasowego systemu pomocy studentom
– 10 mld: wzrost wpływów z tytułu dywidend z  rokrocznym wzrostem o 5 mld toteż 2 rok 15 mld, 3 rok 20 mld

RAZEM: rok 1: 169 mld, rok 2: 174: rok 3: 179, rok 4: 179, rok 5: 179

Wydatki:

– 10 mld: FUNDUSZ WŁASNOŚCI NARODOWEJ
– 10 mld: FUNDUSZ REINDUSTRIALIZACJI
– 36 mld: Państwowy Program Zatrudnienia w 1 roku, 2 rok 27 mld
3 rok 18 mld 4 rok 9 mld LUB 18 mld zasiłki dla bezrobotnych
= maks. 18 mld w 1 roku
– 15 mld: zakaz zadłużania budżetu w bankach prywatnych
– 4 mld: spłata zadłużenia wobec MFW i BŚ (przez 5 lat po 4 mld)
– 30 mld: likwidacja podatku dochodowego od osób prawnych (CIT)
– 2 mld: wakacje podatkowe
– 1 mld: nowe ulgi podatkowe
– 3 mld: podniesienie zasiłku pielęgnacyjnego
– 13 mld: koszt wydłużenia urlopu macierzyńskiego
– 12 mld: nowy system stypendiów studenckich (spadek liczby)
2 rok 10 mld, 3 rok 8 mld 4 rok 6 mld 5 rok 6 mld
– 5 mld: wyżywienie w szkołach
– 5 mld: wzrost wydatków na edukacje podstawową
– 5 mld: wzrost wydatków na szkolnictwo wyższe w tym na PINT
– 3 mld: roczne staże dla absolwentów studiów w zawodzie
– 2 mld: pomoc dla osób pow. 50 roku życia na rynku pracy
– 0,2 mld: wypłacanie odszkodowań pracownikom za wygrane procesy
– 10 mld: wzrost wydatków na służbę zdrowia
– 3,8 mld: podniesienie pensji pielęgniarek
– 8 mld: zwolnienie emerytur i rent z podatku
– 0,5 mld: koszt Karty Seniora
– 1 mld: dofinansowanie opieki społecznej
– 3,5 mld: wzrost wydatków na kulturę i Mecenat Państwowy

RAZEM: rok 1: 183 mld, rok 2: 172, rok 3: 161, rok 4: 150, rok 5: 141

Budżet 2015

ZMIANA 2016

ZMIANA 2017

ZMIANA 2018

ZMIANA 2019

ZMIANA 2020

Przychody 297 mld 466 mld 471 mld 476 mld 476 mld 476 mld
Wydatki 343 mld 526 mld 515 mld 504 mld 493 mld 484 mld

Deficyt

46 mld

60 mld

44 mld

28 mld

17 mld

8 mld